Zonenieuws

ZONE NIEUWS :

De palmezel 

Aanstaande zondag, Palmzondag, begint de Goede Week. Jezus wordt als een Koning onthaald in Jeruzalem, terwijl Hij weet dat Hij zijn dood tegemoet zal gaan.  Blije mensen met palmtakken juichen hun koning Jezus toe, maar tegelijk wist Hij dat velen zich tegen Hem zullen keren en dat zijn dagen geteld waren.

Hij komt de stad binnen, gezeten op een ezel.


Ooit kreeg een priester een opmerking van zijn bisschop dat hij méér van hem had verwacht. En hij vergeleek hem met andere confraters, waarop die priester antwoordde: “Monseigneur, beter een levende ezel dan een dood paard.”

Feit is dat in de Bijbel ezels belangrijker zijn dan paarden.

Mensen zijn meestal niet lief voor ezels. Ze noemen hen koppig, onwillig en dwaas. Nochtans bewijzen ezels in een aantal landen veel dienst. Zij zijn het kostbaar bezit van arme mensen.

Ze dragen hun lasten. Dikwijls overbelast met allerlei ballast op hun rug: drinkwater, gasflessen, schapenvachten. Het ezeltje trekt de kar met bakken groenten. En toch worden ze vaak slecht behandeld. In Marokko op een drukke weg buiten de stad Fez stremde het verkeer: een ezel lag op de grond, overladen en bijgevolg gebroken door de last van allerlei tuig.

 

Maar in de Bijbel mag de ezel niet klagen over gebrek aan sympathie. Hij wint het daar van het paard en wordt ook vaker vernoemd dan het paard. Iemand telde het na: op 37 plaatsen is er sprake van het paard en voor de ezel (en ezelin) zijn er 78 vindplaatsen. De ezel is dus beter aangeschreven dan het paard. Het paard staat voor macht en overheersing, de ezel drukt eerder zachtheid en vrede uit.

In de Bijbel is de ezel een teken van geduld, van hard werk, van volgzaamheid en vrede. Daarom heeft de volksvroomheid de ezel bij de kribbe in de kerststal geplaatst, en brengt hij Maria en het kind Jezus naar Egypte.

De barmhartige Samaritaan in de parabel plaatst de gewonde man op zijn eigen rijdier. Zo helpt die ezel de gekwetste en zwakke mens.

 

De Romeinse bezetter bezat paarden en ruiters. In het evangelie van de intocht op Palmzondag had hij weinig argwaan bij de kleine opstoot te Jeruzalem. Een man op een ezel gezeten, levert niet veel gevaar op. Daarom lieten de ruiters de groep volgelingen met rust toen ze juichend met Jezus mee optrokken tot binnen de stadsmuren.

 

Wanneer de ezel van Palmzondag ’s avonds naar de weide terugkeerde, vertelde hij aan de andere ezels zijn ervaringen van die dag. Een gevierde rabbi, Jezus, was op zijn rug komen zitten. Mensen hadden hun mantels over de weg uitgespreid en hadden juichend met palmtakken gewuifd. “ Wat ben jij toch een formidabele ezel”, riepen de andere ezels, waarop de palmezel antwoordde: “Je moet mij niet eren, maar Hem voor wie ik dit mocht doen”.

 

Wij mogen niet vergeten in wiens dienst wij staan. Wij moeten de eer niet voor onszelf opeisen. Palmzondag leert trouwens dat gejuich en gejubel kortstondig zijn. Vandaag ‘Hosanna’ en morgen ‘Weg met Hem’.

Gezeten op een ezel, toont Jezus dat Hij opkomt voor de omgekeerde wereld. Niet macht telt, maar de kracht van de weerloze.


Raymond Decoster, zonepastoor van Halle

Zijn intocht wordt een paastocht  

Palmzondag wordt soms ook Palmpasen genoemd. Nog enkele dagen en wij vieren het feest van de verrijzenis. We lezen dan het lijdensverhaal. Op de miskenning en de dood volgen immers de bevestiging en de verheerlijking door de Vader.

Jezus is slachtoffer geworden van een ongeloof dat in blinde haat is omgeslagen, maar Hij doorstaat dit alles op een hoopvolle en grootse manier. Je kan het lijdensverhaal het sluitstuk noemen van een leven dat gekenmerkt werd door een grenzeloze liefde voor God en voor elke mens. Hij maakt de intocht mee, niet  als een machtige, triomferende vorst, maar als een dienstknecht, als een vredevorst.

Jezus wordt door Judas verraden met een kus. Een bende soldaten komt Hem gevangen  nemen alsof Hij een gevaarlijke booswicht is. Het proces bij de hogepriester verloopt brutaal. Hij wordt geslagen en Pilatus laat Hem omruilen voor Barabas, een beruchte gevangene.

Onschuldig ondergaat Hij een verschrikkelijke kruisdood en worden wachters bij het graf geplaatst.

We worden niet alleen stil bij het drama dat zich aan Jezus voltrekt, we staan ook oog in oog met onszelf. In welke schijnwereld verschuilen wij ons soms? Waar doen wij de waarheid geweld aan en waarom?

De intocht van Jezus in Jeruzalem laat je heel scherp de menselijke dubbelheid zien. In mindere of meerdere mate leeft dit in ieder van ons, maar onderkennen wij dit wel?

 

Palmzondag is het begin van de Goede Week. De intocht van Jezus en ook onze intocht. We gaan met Jezus mee op zijn weg van dood naar leven. Net als zijn tocht verloopt ook de onze moeizaam als je wil opkomen voor een oprecht geloof en een eerlijk beleefd mens-zijn.

Op deze passiezondag en de komende dagen wordt voor ons in alle helderheid de kern van de liefde open gevouwd. Liefhebben is geven, is wegschenken, is tot leven roepen, is trouw zijn, altijd. Zo doet Jezus ons voor in de hoop dat zijn lijdenstocht naar Golgota een ‘paastocht’ wordt, een tocht uit haat geboren, in geloof gegaan en vanuit liefde tot voltooiing gebracht.

Ga je weg. Probeer het eveneens in geloof, hoop en liefde.


Raymond Decoster, zonepastoor