Zonenieuws

ZONE NIEUWS :

ADVENT

Een diep verlangen

Als kerkgangers worden we zwaar op de proef gesteld. Nadat we al geen Goede Week en Pasen samen konden vieren, komt ook de Adventsperiode sterk in de verdrukking. Als alles

zeer gunstig en veilig kan verlopen, zullen we ten vroegste mekaar in onze kerken terugzien op de vierde zondag van de Advent, één week vóór Kerstmis. Laten we niet enkel onze handen wassen en ontsmetten, maar ze ook in gebed vouwen opdat we toch samen zouden mogen genieten van warme kerstvieringen.

Ondertussen kan je niet naast de liturgische kalender kijken: aanstaande zondag 29 november, één week na het feest van Christus Koning, begint de Advent, 40 dagen van voorbereiding op het kerstfeest. We steken de eerste kaars aan op de adventskrans.

Bijna december

In december kondigt de winter zich aan. Nu de meeste bladeren van de bomen  gevallen zijn, halen we groen in huis: een adventskrans en dennenbomen die ons telkens opnieuw zeggen dat geen enkele winter definitief is.

In deze duistere tijd baadden normaal gesproken winkels en straten in een zee van licht dat ons schijnt te zeggen dat zelfs de diepste duisternis door het licht kan overwonnen worden. Maar zal corona het toelaten dat de winkels open zijn?

In december sterft het oude jaar, en precies dan vieren christenen het geboortefeest van Jezus,

de bode van een nieuwe tijd.

Gaan we samen tijdens de vier weken van de Advent op stap naar Betlehem? Op weg naar het

Kerstfeest, naar het visioen van vrede en welzijn voor iedereen.

 

Adventsverwachting

Volgende zondag steken we de eerste kaars aan op de adventskrans. Vervolgens komt er drie weken na elkaar telkens een kaars bij, het licht wordt steeds feller. Een krachtig symbool van ons verlangen naar het Kind Jezus, het Licht voor de wereld.

We noemen de Advent een sterke tijd, een voorbereidingstijd om bewuster te leven vanuit het evangelie dat oproept tot beter mens worden en tot medemens-worden. 

Zonder de geplande kerstmarkten zullen we grotendeels zelf moeten zorgen voor een gezellige en warme sfeer. Maar vaak is de sfeer er enkel op gericht om het verlangen naar consumptie aan te wakkeren. Uitzien naar Kerstmis wordt dan vaak uitkijken naar geschenkjes onder de kerstboom en heerlijke gerechten. Mag natuurlijk, maar staat toch wel in schril contrast met de echte liturgische Advent die eigenlijk bedoeld is als een tijd van inkeer en een oproep tot bezinning. Een periode van gloedvol hopen en innig geloven dat met de komst van het Kerstekind nieuwe kansen van vrede en gerechtigheid geboren worden. Een periode dus van verlangen, jawel, maar naar heel wat anders dan naar een pakje met een mooie strik rond.

 

Bekering leidt tot inzet

De liturgische lezingen in deze voorbereidingstijd en de adventsfiguren roepen ons op tot waarachtige bekering. Ze verhalen de visioenen van zwaarden die omgesmeed worden tot ploegijzers, van heuvels die geslecht worden en paden die rechtgetrokken worden, en ook de droom van totale beschikbaarheid zoals Maria dat was.

Dat grote visioen van een nieuwe werkelijkheid, een nieuwe aarde en een tijd van vrede komt er niet vanzelf. Daar moet aan gewerkt worden, we moeten er oprecht naar verlangen en naar streven, dus bereid zijn de handen uit de mouwen te steken. Het is tevens een uitnodiging om even tijd te maken voor een dagelijks bezinningsmoment bij deze Bijbelteksten om ze ons eigen te maken, om ze op ons leven te leggen. Op die manier bouwen we aan een spiritualiteit van de hoop waarbij we weigeren de werkelijkheid rondom ons als de enige ware realiteit te beschouwen.

 

Er is geen actie zonder contemplatie en omgekeerd. Gebed kan en moet zich ook uiten in daadwerkelijke inzet, want als christenen zijn wij mee verantwoordelijk om concrete gestalte te geven aan die nieuwe toekomst. Solidariteit met de (kans)armen hoort wezenlijk bij die sterke tijd van de Advent. Daartoe wil Welzijnszorg ons oproepen en inspireren. Onder de slagzin “Wonen onbetaalbaar? Onaanvaardbaar!” bindt de campagne ook dit jaar de strijd aan tegen armoede.

In sterke verbondenheid wens ik jullie alvast een gezegende en bemoedigende adventstijd!


Raymond Decoster, zonepastoor