Actueel

PAROCHIENIEUWS :

Dame Sociale


Drie bollen ijs.

Solidariteit is meervoudig, kent geen kleur, is voor iedereen gelijk

en als je er goed voor zorgt gaat ze jaren mee.

Chocoladesaus.

Warme solidariteit vindt overal haar weg, ze geeft smaak, geur en kleur

en als je haar warm houdt, houdt zij jou warm.

Dame Sociale.

Ijs en chocolade ze horen bij elkaar.

Hadewijch Van Hove

 

Tip van de week: Ben jij een Raktivist (“Random acts of kindness”)

Doe jij zomaar iets voor iemand zonder iets terug te vragen ?

MPOKOLO  Kananga

Lieve mensen,

We hebben fantastisch nieuws.

Dankzij jullie enorme steun spaarden we op een jaar tijd de ‘alle- terreinwagen' voor

Mpokolo bijeen. Ivo Vanvolsem mag nu de wagen bestellen.

Duizendmaal dank voor jullie enorme solidariteit !

In naam van de steungroep

Jan en Alis

VUURWERK VOOR onze vzw Zennedal – Ommekaar

Nancy Speeckaert

We kregen ook een mooie getuigenis van Anne Verhoeven.


"Voor mij betekent het veel om mijn sociale gedrevenheid te kunnen delen met verschillende mensen/vrienden die mee in een organisatie zitten.  Samen iets opbouwen en er met volle kracht voor gaan geeft zoveel energie en zuurstof aan de maatschappij.  Velen voelen dan de warmte in hun hart en daar doen we het voor en dàt verdient de volle ondersteuning ! " 

KERSTCONCERT  SUMA KHANTATY 15 DECEMBER OM 17 UUR

 

Al is het nog maar oktober , wij kijken al met vol verlangen uit naar Kerstmis !

Op zondag 15 december 2019 om 17 uur verwelkomen wij jullie op  ons kerstconcert in Don Bosco kerk

met gastoptreden van Trees Beckwé

Kassa :  12 €  VVK : 10 €     kom!pas: 3 €     kind < 12 jaar : gratis

Na het concert is de bar geopend !

Van harte welkom!   Een aanrader !!


Victoria Stroolens

MAAKT GELOVEN GELUKKIG?


Wie is God/Jezus voor mij ?

God is voor mij liefde. Het begin van alles.

De enige zekerheid die je hebt in het leven.

Jezus is het levende bewijs dat God, en bijgevolg liefde, bestaat en het verschil maakt.

                                                                                                                         

Waaraan denk ik spontaan bij het woord geloven ?

Vertrouwen.

En er voor gaan!

Erop VERTROUWEN dat geloof zin heeft en zin geeft…

Maar niet blindelings vertrouwen zonder kritisch na te denken.

God heeft geen andere handen dan die van ons.

Als ik geloof kan ik niet anders dan ER VOOR GAAN!                                                                                           

 

Welke waarden spreken mij aan binnen het geloof ?

Graag zien en gastvrij zijn.

Hele mooie waarden, maar tegelijkertijd zo moeilijk om naar te leven.

Elke dag opnieuw loop ik er tegen aan.

Dan is Jezus de grote inspirator bij uitstek!                                                                                                                   

 

Wat maakt mij tot mens en helpt mijn geloofsovertuiging daarbij ? 

Het besef dat ik maar een klein deeltje ben van een groter geheel. Geconfronteerd worden met mijn zwaktes en regelmatig falen. Maar Jezus toont ons dat God mild is, en van ons houdt precies zoals we zijn. Laten we dan ook mild zij voor onszelf. Af en toe stil staan, onszelf en ons leven in vraag stellen en dan weer verder gaan vertrouwend op ons Kompas.

                                                                      

Hoe ga ik om met eigen twijfels in mijn geloof ?  

Ze au sérieux nemen… Af en toe twijfelen behoort volgens mij standaard tot geloven. Toch tot mijn geloven. Ik laat de twijfels bestaan, neem er mijn tijd voor en ga op zoek naar voeding om de twijfels een plaats te geven. Die voeding vind ik in gesprekken, boeken, gebed, bijbel, natuur.

                                                                                                                                 

Voel ik mij verbonden met verhalen uit de Bijbel ?  

Absoluut. Je kan op elk moment van je leven wel in een of ander verhaal iets van jezelf herkennen. Dat is net de sterkte van  bijbelverhalen. Soms openen verhalen zich voor je, soms blijven ze gesloten. Afhankelijk van het moment, de situatie.

 

Wat is mijn lievelingsverhaal ?

Ik zou het niet direct een lievelingsverhaal noemen, maar het bracht wel al veel beweging in mijn leven. Nog steeds.

Het verhaal van de Emmaüsgangers was het evangelie dat gelezen werd tijdens de  allereerste Naamopgave van de Lange Weg in Buizingen. Ik maakte toen deel uit van die eerste groep. Op een of andere manier voelde ik dat er daar toen iets Groters aan het werk was. Die bewuste Naamopgave was voor mij de start van een boeiende weg… Naargelang Jezus minder en minder een vreemdeling werd en meer en meer de ‘Schrift’ voor mij opende bleef ik steeds verder op weg gaan. Wat gezien mijn moeilijke jeugdjaren en ook nog daarna geen evidentie was. Onderweg kwam en - kom ik nog steeds -  medereizigers tegen. Sommigen lopen jaren met mij mee, anderen nemen onderweg een andere route. Maar altijd loopt Hij met mij mee.

 

Hoe geef ik mijn gelovig zijn vorm ? Thuis, als koppel, in een parochie, op de werkvloer, in de vriendenkring …    

Door er letterlijk mijn job van te maken. Jarenlang als godsdienstleerkracht in het Gemeenschapsonderwijs, en nu als Inspecteur-Adviseur RKG. Kinderen en volwassenen mogen zien groeien in geloof en met hen een stukje mee op weg mogen gaan is zulk een mooie ervaring. Ik voel mij werkelijk gezegend.

Mijn talenten mogen inzetten in parochieverband en daarbuiten maakt mij gelukkig. Iemand zei eens: ‘Goed doen doet goed!’. Zo voelt het voor mij. Inzet voor anderen maakt je gelukkig en dat doet goed. Vanuit mijn geloof kan ik niet anders dan mij inzetten.

De vriendenkring is voor een groot deel opgebouwd door mensen die ook gelovig zijn. En wanneer ik dan toch eens mensen tegenkom die zeggen niet gelovig te zijn of anders-gelovig, ontspinnen er zich vaak  mooie en boeiende gesprekken met wederzijds respect.    

                                                                                                                                           

Heb ik angst om voor mijn geloof uit te komen ?  

Neen!                                                                                                        

 

Hoe beleef ik mijn geloofsgemeenschap ? 

Heel lang beleefde ik mijn plaatselijke geloofsgemeenschap als mijn thuis, en mijn opvoeders.

Dat mag je gerust letterlijk lezen.

Maar ieder kind beseft op een bepaald moment dat zijn ouders ook gewoon mensen zijn.

En dat ze zeker niet almachtig zijn. En dat je veel van hen geleerd hebt maar je eigen weg moet gaan.

Momenteel ben ik zoekende welke plaats de geloofsgemeenschap in mijn leven heeft, en vice versa.

Dat besef beleef ik op dit moment als behoorlijk pijnlijk.                                                

 

Waar en/of waarom voel ik me thuis in een geloofsgemeenschap/parochie ?

Binnen mijn levensverhaal is de parochie sterk aanwezig geweest. Ik vond er meermaals een schuilplaats als het weer eens te moeilijk was. Ik vond er raadgevers, richtingaanwijzers, inspirators, vrienden, een luisterend oor, voorvechters. Ik vond er ook verdriet en wijze lessen. Maar ze bepaalden allen wie ik vandaag ben.

Dat thuiskomen heb ik nog nooit ergens anders ervaren.

Momenteel is dat gevoel van thuiskomen minder uitgesproken verbonden aan 1 plaats, maar vind ik dat meer bij mensen.

 

Wie of wat gaf richting aan mijn geloof ?

Rik!

Als zijn visie op parochie Don bosco Buizingen niet had geïnspireerd, zou ik vandaag niet zijn wie ik ben.

En bijgevolg alle mensen die deel uitmaken van die parochie.

                                                                                                          

Welke groei ervaar ik in geloven ?  

Dat mijn geloof nog elke dag sterker wordt.                                                                                                                 

 

Wanneer voelde ik Gods aanwezigheid ? 

Zo vaak…   In kleine dingen als emoties, een blik of ontmoeting.

In grootse dingen als het wisselen van de seizoenen en de kracht van de natuur.

In het ‘mij gedragen weten’ door God.                                                                                                            

 

Wat bracht dat teweeg bij mij ?

Geloof in mijzelf en in het leven. Dat besef gaf mij  – en geeft mij nog steeds -  kracht om op het juiste moment los te laten, of door te gaan, of ‘ja’ te zeggen tegen mensen en/of gebeurtenissen.

 

Marga Devalck