Parochies in beweging Buizingen

" Waar er twee of drie in mijn naam bijeen zijn, daar ben Ik in hun midden."

dixit Christus (Mattheüs 18:20)

 

------------------------------------------------------

 

" En word je in een of ander dorp niet aanvaard...? Schud het stof uit je sandalen:

Er zijn plekken te over waar Jezus' kritische droom wel wortel schiet."

dixit Priester Rik Devillé.

 

Sint Vincentius kerk

1501 Buizingen

 

 

 

Don Bosco kerk

1501 Buizingen

 

Zondag 19 november

11.00 u. Viering

 

Zondag 26 november

11.00 u. Christus Koningviering

met de Chiro jongeren

 

Zondag 19 november

10.00 u. Viering

 

 

Zondag 26 november

10.00 u. Viering

 

 

AGENDA 2 KERKEN

 

 

Elke dinsdag om 20.30 u

in Don Bosco, in lokaal De Ark:

Repetitie van het Suma Khantatykoor.

 

 

Woensdag 15 november

20.00 u. Parochieraad in de Regenboog

 

Vrijdag 17 november

17.00 u. Evangelische groep in de Don Boscolokalen

 

Zaterdag 18 november

9.00 u. tot 13.00 u. Relatiepastoraal jaarlijkse vergadering

14.00 u. WWW opendeur

 

Zondag 19 november

@ventuurdag voor alle jongeren van het Groeizegenjaar en de Vormselcatechese

16.00 u. Evangelische groep in de Don Boscokerk

 

Vrijdag 24 november

Els een dagje verlof

17.00 u. Evangelische groep in de Don Boscolokalen

 

Zondag 26 november

10.00 u. Viering relatiepastoraal in de Don Boscokerk

11.00 u. Aperitiefconcert tvv de Warmste Week in de Don Boscokerk

16.00 u. Evangelische groep in de Don Boscokerk

 

Dinsdag 28 november

20.00 u. Don Bosco ploeg in de pastorie

 

Vrijdag 1 december

17.00 u. Evangelische groep in de Don Boscolokalen

 

Vrijdag 1 tot zondag 3 december

Eetfestijn in lokalen Zennedal

 

Zaterdag 16 december

14.00 u. WWW kerstfeest

 

 

 

 

LITURGISCHE VIERINGEN ... trefpunten van hoop :

 

 

PAROCHIENIEUWS :

 

 

 

 

 

Parochieblad Buizingen bij Sint-Martinus Halle

 

Dit bericht belangt vooral de abonnees van Buizingen aan.

 

Tot nu hadden Don Bosco en Sint-Vincentius Buizingen hun eigen parochieblad, maar de verantwoordelijken voor de redactie stoppen ermee, en er worden niet zo dadelijk nieuwe kandidaten gevonden om die taak te behartigen.

 

Zo kwam de vraag of Buizingen kon aansluiten bij Sint Martinus Halle. De parochieploeg ging hiermee akkoord, uiteraard mits een paar afspraken. Sint Martinus heeft zowat 450 abonnees en wil natuurlijk wel trouw blijven aan zijn ‘redactie-lijn’ (lees: visie). Wij willen herkenbaar blijven voor onze lezers. Maar de vierde bladzijde blijft meestal volledig of minstens voor driekwart vrij. Daar kan Buizingen over beschikken. Dat impliceert dat er vaak zal moeten geselecteerd worden, omdat er niet voldoende ruimte is voor alle ingezonden tekst. En we moeten ook wel achter de inhoud kunnen staan. Concreet: de deken blijft de eindredacteur. Samen met zuster Marie-Françoise nemen wij tenslotte ook alle werk op ons.

 

Op de dekenale ploeg zijn wij overeen gekomen om de abonnementsprijs op 36 euro te brengen. De juiste betalingsmodaliteiten moeten we nog concreter uitwerken, want ook drukkerij Halewijn stelt daar zijn eisen. Administratief is dit echt wel een tijdrovend werk. We houden jullie op de hoogte, maar wie zeker herabonneert, kan nu al betalen via overschrijving van 36 euro op BE67 7340 1612 9287 van Parochieblad Halle Sint-Martinus, Dekenstraat 15, Halle.

 

Wij heten alle nieuwe abonnees en lezers zeer hartelijk welkom!

 

Raymond Decoster, deken

 

 

 

HET ZOU LEUK ZIJN EEN RÖNTGENFOTO VAN HET GEHEEL TE ZIEN.

Een interview met Arne Boom

 

 

Het is zover. Eindelijk kan iedereen weer vrij bewegen in de Don Boscokerk. Suggesties, besprekingen, vragen, bedenkingen, 'wat als' vragen, maar vooral toekomstverwachtingen werden maandenlang uitgewisseld tot uiteindelijk het besluit kwam een ontwerp van Elien Barbé en Zara Schulpé te laten uitvoeren. Het eindwerk is sinds begin november in gebruik genomen in de Don Boscokerk. Het betreft de nieuwe invulling van het oorspronkelijke trappengedeelte vooraan tussen hoogkoor en het schip van de kerk. De uitvoering van de werken werd in handen gelegd aan Arne Boom uit Sint-Martens-Lennik. De Don Boscokerk heeft een opendeurpolitiek. Je kan dus, wanneer je maar wil, tijdens de dag een kijkje gaan nemen. Sinds begin deze maand is het werk geklaard. Enkel de definitieve roosters voor de verwarmingselementen moeten nog geplaatst worden.

 

Hoog tijd om eens van dichtbij kennis te maken met de man die zich lange dagen heeft suf gemeten en gecijferd, gezaagd en geschaafd tot dit unieke resultaat tevoorschijn kwam. Luister je even mee naar zijn antwoorden op de vragen die wij hem stelden?

 

Arne, kan je even kort je bedrijfsactiviteit voorstellen?

 

Voor het ontwerpen en realiseren van strakke, moderne interieurprojecten met de nadruk op echt maatwerk in hout kan je bij mij terecht.

 

Weet je nog wat de aanleiding was om dit beroep te willen uitoefenen en niet langer in de klas te staan?

 

Dit was een geleidelijk proces. Hoewel ik ook heel mooie momenten meedraag uit mijn periode als leraar LO zag ik me dit niet tot mijn pensioen doen. Als schrijnwerker kan ik mijn creativiteit kwijt en is de voldoening van een geslaagd project groot. Ook is het werken met hout heel divers en kan ik me blijven ontwikkelen als vakman. In het onderwijs had ik het gevoel niet echt meer te evolueren.

 

Is het uitwerken van een kerkinterieur eerder al eens een opdracht geweest?

 

Neen, dit soort opdrachten is nieuw.

 

Zag je het project meteen zitten of was het eerder een uitdaging?

 

Beiden. Ik was meteen enthousiast over het ontwerp waardoor ik spontaan ideeën begon uit te werken hoe we dit konden realiseren.

 

Waarom dit afwerken in bamboe? Wat zijn de voor- en nadelen?

 

Bamboe is een ecologisch verantwoord materiaal, het groeit heel snel en is zeer sterk. Het ontwerp komt ook veel beter tot zijn recht dankzij het gebruik van plaatmateriaal in plaats van een uitvoering in klassiek parket. Een nadeel is misschien dat deze trap - zitbank, helling, podium - na verloop van tijd opnieuw moet behandeld worden met olie. Maar dat geldt voor alle houten vloeren. Tegelijkertijd is het mooie van hout dat het leeft en een natuurlijke warme uitstraling heeft.

 

Wat was het meest lastige of moeilijke aan dit project?

 

De rust bewaren om continu gedurende lange tijd uiterst precies te werken terwijl de druk enkel toenam. Die druk was er zowel vanuit de kerkfabriek qua timing als van andere klanten die nog wat langer dienden te wachten op de realisatie van hun project. Daarnaast ervaar je als zelfstandige uiteraard de financiële druk als een project uitloopt. Ook heb ik gedurende drie maanden te weinig tijd kunnen doorbrengen met mijn gezin en ook mijn hobby heb ik even aan de kant moeten schuiven.

 

Ik meen mij te herinneren dat u eind augustus of begin september gestart bent met dit werk. We zijn nu al november. Er zitten dus heel wat werkuren in. Wat was het meest tijdrovende aan dit project?

 

Kleine correctie: ik begon effectief met de productie de tweede week van augustus al. Het teken- en rekenwerk zat er toen voordien al op.

Ervoor zorgen dat alle lijnen uitgezet in de tekening ook effectief klopten in de realiteit is een grote en tijdrovende uitdaging. Hellingen en spievormen perfect op één punt laten uitkomen, vraagt 3D-millimeterwerk vanaf de structurele werken tot en met de finale bekleding. Dat uitvoeren op een schaal van 100m² is geen evidentie.

Daarenboven moest ik rekening houden met heel wat onderliggende obstakels zoals de oude trap, gebogen muurtjes en verwarmingselementen. Het zou leuk zijn een Röntgenfoto te zien van het geheel 

 

Tijdens de werken moest ook elke zondag de kerk weer op orde gezet en in de mate van het mogelijke stofvrij worden gemaakt voor de zondagvieringen die hier tijdens de werken zijn blijven doorgaan. Was dat een bijkomend probleem? Of?

 

Eigenlijk heb ik dat nooit echt als storend ervaren. Als ik bij particulieren werk, moet ik er ook voor zorgen dat de woning leefbaar blijft. Dankzij een goede stofzuiger en de flexibiliteit van heel wat enthousiaste parochianen denk ik dat we dit goed hebben opgelost. Trouwens, zo was het leuk om maandag telkens op een propere ‘werf’ te starten 

 

Een kerkvloer moet tegen een polyvalent gebruik kunnen. Waar moet speciaal op gelet worden om geen onherstelbare schade op te lopen aan deze vloer? Of zijn er hulpmiddeltjes?

 

Het is heel belangrijk dat de vloer met het juiste product wordt schoongemaakt. Zeker en vast niet met detergenten werken omdat de beschermende olie er dan wordt afgehaald. Om het hout zo min mogelijk in contact met water te laten staan, werd er een voeg gelaten ten opzichte van de stenen kerkvloer.

 

Mocht u nog een gelijkaardige opdracht krijgen, zou u opnieuw het werk aannemen?

 

Jazeker, het was een heel leerrijke ervaring in een fijne werkomgeving.

 

Arne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BIJ DE START VAN DE CATECHESE.

 

Ons kind is ‘gedoopt’, maar niet in de Kerk. Wat nu?

 

 

Op de inschrijvingsavond voor de eerste communie daagt een ouderpaar op met een ‘bewijs van doopsel’, uitgereikt door ‘O de Vie’. Wat of wie is ‘O de Vie’, krabt de parochieverantwoordelijke zich in het haar. ‘O de Vie’ is een pluralistische vzw die begeleidingsrituelen aanbiedt bij kantelmomenten in het leven zoals een geboorte. Maar wat moet de christelijke geloofsgemeenschap aanvangen met ‘doopattesten’ uitgereikt door deze vzw, door ‘Rent a priest’-voorgangers of andere buitenkerkelijke initiatieven?

 

In een meer en meer individualistisch ingestelde samenleving gaan mensen op zoek naar vierings- en belevingsmomenten die op eigen maat zijn uitgewerkt.. De Kerk heeft al lang het monopolie op het begeleiden van mijlpalen in het leven verloren. Daar hoeven we niet om te treuren. Het is de Kerk ook niet in de eerste plaats te doen om zingeving te bieden bij zogenaamde ‘sterke momenten’. Zij wil mensen richten op een leven in de geest en het spoor van Jezus Christus. Om Hem en zijn navolging is het te doen. Vanouds noemt men in de traditie van de Kerk de toegangspoorten tot het Jezusgeloof ‘initiatiesacramenten’. Zij initiëren (of leiden mensen in) in de beleving van het christelijke geloof. Doopsel, vormsel en eucharistie vormen een onlosmakelijke eenheid in het thuiskomen in de christelijke geloofsbeleving.

 

Initiëren

Zelfs in een ontkerkelijkte samenleving stellen we vast dat nog heel wat mensen aan deze initiatie willen deelnemen. Bij nader gesprek blijkt de vraag veel vager. Ze willen ‘iets’ vieren: een geboorte, een overgang, een relatie, een afscheid, omdat dit de momenten zijn waarbij het mysterie ook voor hen nog enigszins naar boven komt. Maar de christelijke initiatiesacramenten beogen niet het vieren van zulke momenten, hoe ingrijpend ook. Zij zijn geen overgangsrituelen. Zij initiëren: zij wijzen de weg naar een christelijke levensstijl, in het spoor van Jezus. De enige ‘overgang’ die zij markeren is die naar een leven in de geest van Jezus Christus. Geen andere. Ook al plakken we het doopsel vaak vast aan de geboorte en het vormsel aan de puberleeftijd. Daar is op zich niets verkeerds mee. Maar het doopsel is geen christelijk ingekleed geboortefeest en het vormsel geen feest van volwassenwording.

 

Ritueelbegeleiders?

Omdat mensen niet altijd meer de weg naar de Kerk vinden om het ‘mysterie’ te vieren (en het al zeker niet hun vraag is om Jezusvolgeling te zijn) wenden ze zich tot diverse initiatieven die het heft in eigen creatieve handen nemen om rituele begeleiding te

bieden bij belangrijke levensmomenten. Zo ondersteunt de vzw ‘O de Vie’ met een team van ‘ritueelbegeleiders’ dergelijke momenten. Maar ook ‘Rent a priest’ biedt zulke ondersteuning. Op ieders maat gesneden, in de tuin of in een luchtballon, of hoe en waar de klant het wenst. Voor mensen die zoeken, los van Kerk en geloof, kan dit een nuttig aanbod zijn. Minder wordt het wanneer deze instanties ook ‘attesten’ uitreiken die bijvoorbeeld als doopselbewijs moeten dienen. De ‘klant’ is overtuigd dat hij een geldig document in handen heeft om zijn kind in te schrijven voor de eerste communie of het vormsel. Maar dat is het niet, want er is geen sacramentele viering geweest. Dat laatste kan alleen gebeuren binnen de christelijke geloofsgemeenschap door een erkende bedienaar. Niet door ritueelbegeleiders, hoe creatief en welmenend ook.

 

Geloofsgroei begeleiden

De families zijn de dupe van de historie. Zij zijn ontgoocheld en vol onbegrip als ze op een weigering stoten. De parochiale verantwoordelijken van catechese voelen zich evenmin gelukkig; zij willen jonge mensen begeleiden in hun geloofsgroei en verlangen dit in alle ernst te doen. Uiteraard is iedereen welkom in de christelijke geloofsgemeenschap. En we reiken als parochies handen op velerlei en laagdrempelige wijzen om toch maar voor iedereen de kring rond Jezus open te houden. Maar niet alles kan. Behoren tot de Kerk van Jezus Christus vraagt dat je zijn naam wilt kennen en belijden. En dan neem je de voorwaarden om naar Hem genoemd te worden – en dus ‘christen’ te zijn – ernstig.

 

Jezus reikte handen naar iedereen en in zijn Geest moet ook de Kerkgemeenschap dat doen. Maar leerling zijn van Hem had ook consequenties. Daarin was Jezus duidelijk. Hem volgen op de weg van dienaar zijn voor anderen, is meer dan enkel ‘openstaan voor waarden’, hoe nobel die ook zijn. De christelijke geloofsgemeenschap is er om elkaar te helpen in het beter begrijpen en beleven van Jezus’ uitnodiging om zijn volgeling te zijn. Zij doet dat daarenboven niet ‘in eigen naam’, maar in de naam van de levende Heer zelf.

 

Het ouderpaar dat zich aanmeldde met een doopcertificaat van ‘O de Vie’ zal niet afgewezen worden, maar in een gesprek uitgenodigd worden zijn wil om met hun kind in te treden in de christelijke geloofsgemeenschap duidelijk uit te spreken en kenbaar te maken. Daar bestaat zelfs een eigen ‘orde van dienst’ voor. Zover gaat de gelovige gemeenschap in het welkom heten van Jezusleerlingen. Het kind zal volop en met deugd kunnen deelnemen aan de voorbereiding op de eerste communie en de kans krijgen te groeien als jonge christengelovige.

(Verschenen in het parochieblad editie Alsemberg nummer 45, 2017)

 

 

Meer dan woorden alleen

 

 

Het verhaal van de abdis

Er was eens een abdis die erg gewaardeerd werd in haar streek.

Men zei dat ze visioenen had, en ze was ook bekend om haar mooie gebeden..

De mensen vertelden dat ze een heilige was.

Een geïnteresseerde man wilde er meer van weten.

Op een winteravond ging hij naar de abdij en liep daarbij door regenplassen en modder.

In de spreekkamer wachtte hij op de abdis.

Toen ze verscheen, viel hij uitgeput neer in een zetel.

“Aai, mijn voeten, ze zijn stuk van het lopen”; klaagde hij,

“wil je mij even helpen om mijn laarzen uit te trekken a.u.b.?”

De abdis glimlachte en zei: “Momentje, ik roep een zuster…”

Toen stond de man op en zei: “Nee, laat maar, ik weet genoeg”… en hij vertrok.

 

Overweging bij dit verhaal

In het verhaal gaat het eigenlijk over een test.

Zonder dat de abdis in kwestie het weet, wordt ze getest op de kwaliteit

van haar mooie gebeden waarvoor ze zo bekend is.

Maar de test valt tegen!

Want de abdis wil haar handen niet vuil maken aan de modder op de laarzen

van iemand met pijnlijke voeten.

Veel mensen gaan ervan uit dat bidden is:

God overstelpen met vragen om van alles van Hem te bekomen: geluk, gezondheid…

Maar bidden is nog veel méér: het is zich in de schoenen van God plaatsen,

het is proberen te denken, te handelen en te voelen zoals God dat zou doen.

Bidden dat geen effect heeft op je eigen manier van leven, is een zielloos gebed,

een gebed zonder leven.

Niet de mooie woorden maken een gebed tot gebed,

maat wat leeft in het hart van wie bidt.

 

Chantal Leterme

 

 

 

HALLO GROTE EN MINDER GROTE MENSEN VAN KORTBIJ EN VERAF,

 

2017 loopt stilaan maar zeker op zijn einde en dus ligt de Advent, de eigenlijke voorbereiding op Kerstmis in het verschiet. Bovendien loopt er tijdens de Advent de actie Welzijnszorg, actie om een halt toe te roepen aan de armoede die spijtig genoeg ook bij ons nog tastbaar aanwezig is. Onze zondagsvieringen staan dan ook volledig in het teken van de komst van het Kerstekind én in het teken van zorg voor de armsten onder ons.

 

Het feest van Kerstmis, je mag er niet aan twijfelen spreekt zeker ook de kinderen bijzonder sterk aan. De voorbereiding tijdens de Advent is bij uitstek het middel om kinderen niet alleen de diepere zin van het Kerstgebeuren te laten begrijpen, het maakt het ook mogelijk om hun aandacht te vestigen op al wie er rondom hen het veel minder goed heeft dan zijzelf.

 

Met in ons achterhoofd enerzijds deze belangrijke bedenkingen én anderzijds de zekerheid dat de gewone zondagsviering niet direct op kindermaat is gesneden starten wij in onze Sint-Vincentius parochie op zondag 3 december a.s. met een nieuwe nevenviering. Samen met Robby gaan we op weg naar de kerstkribbe en Jezus geboorte.

 

Wij nodigen dus alle kinderen én heel in het bijzonder die kinderen die in mei volgend jaar in onze kerk hun feest van achtjarigen vieren uit om naar het verhaal van Robby te komen luisteren, Robby, een deugniet hoor, die af en toe wat durft uit te spoken, die van alles en nog wat beleeft, een kereltje dat niet direct het mooiste speeltje heeft, maar wel een hart van goud!!

 

Namens de begeleiding van de nevenvieringen in de Sint Vincentius parochie Buizingen,

 

Greta, Ingrid, Isabelle, Sigrid en Els.

 

 

DE ORGELFAMILIE

 

Zondagavond 12 november 2017 werd in de kerk van Den Hoek in Sint-Genesius-Rode een nieuw orgel ingespeeld. Het gaat om een orgel zoals ik het in 2009 voor de Don Boscokerk in Buizingen bouwde maar deze keer met een groter 8-voetsorgel. De nazorg aan het orgel in Buizingen bracht mij bij de vaststelling dat een orgel met grotere pijpen moest gemaakt worden om de intoneersystemen verder uit te testen. Het instrument heeft me zeer veel moeite gekost, maar het klankresultaat beloont. Ook voor mij is het steeds verrassend. Wat vooral plezant is aan dit orgel, zijn de grotere voetprestanten. Zij maken muziek van de Barok mogelijk en de veelzijdige speciale klank van de grote houten pijpen laat ook Cesar Franckmuziek toe.

 

Jean-Paul De Greef

 

 

 

 

VOORGANGERS (M/V) IN DE KERK. MEERSTEMMIGE REFLECTIEDAG

 

Op zondag 3 december van 14u30 tot 18u30 te Gent.

 

Wat met de Kerk als de laatste priester de deur dicht doet? Stopt het dan allemaal? Of komt er een doorstart?

Of beter: zijn er nu al initiatieven die met nieuwe en eigentijdse vormen experimenteren? Is er toch nog hoop voor gelovige gemeenschappen? Hoe bereiden we de Kerk van morgen voor?

Het boekje ‘Van ambt tot voorganger’ van Dani R. Leroy is het uitgangspunt.

Rond de gesprekstafel zitten: Bisschop Luc Van Looy, theoloog Peter De Mey, parochiepriester Piet Herregods, voorganger Els Paridaens, Dani R. Leroy.

Meer info en kans tot inschrijven vind je hier: www.bezieldverband.be.

 

 

 

“ WIJ DENKEN AAN JOU ”

 

Elke tweede zondag in december (10 december 2017) wordt 'Wereldlichtjesdag' gehouden. Op deze dag, om 19.00 uur ‘s avonds, steken mensen over de hele aarde kaarsjes aan ter nagedachtenis aan overleden kinderen.

 

De wereld wordt zo even letterlijk wat lichter voor mensen die een kind verloren hebben, en daarnaast is er het besef dat je niet alleen bent met je verdriet.

 

Doe je mee ?

 

 

 

 

OPENHEID

TOEGANKELIJKHEID

MULTIFUNCTIONALITEIT

 

Een interview met Elien Barbé

 

 

 

De grote schilderwerken van de voorbije zomer in de Don Boscokerk te Buizingen waren nog niet helemaal rond toen eind augustus 2017 een nieuw project werd uitgevoerd in diezelfde kerk. Het bestaande houten podium zou worden afgebroken samen met de twee stenen preekstoelen. De wekelijkse kuisploegen wisten toen nog niet dat ze tot eind oktober elke zaterdag serieus in actie zouden moeten schieten. Want alle zondagvieringen zijn kunnen blijven doorgaan in de kerk. Nu de werken zijn afgerond leggen wij Elien Barbé, die samen met Zara Schulpé het concept ontwierp, graag enkele vragen voor. Volgende week laten wij hier Arne Boom, de uitvoerder van de werken, aan het woord.

 

Elien, jij woont in Halle. Jouw ouders zijn natuurlijk goed gekend in Buizingen, maar voor alle zekerheid, wil je ons nog eens vertellen wat jouw link met Buizingen is?

 

Ik ben geboren & getogen in Buizingen. Het dorp waar ik vele jaren naar de Chiro ben geweest en later ook ben uitgegaan in jeugdhuis Eenders. Ik woon nu in Halle maar nog altijd héél dicht bij Buizingen. Het is maar 200 meter van mijn deur verwijderd. Mijn familie woont in Buizingen. Ondertussen ben ik ook VB - volwassen begeleider - geworden bij de Chiromeisjes van Oïka Buizingen. Ik kom er dus nog altijd heel regelmatig.

 

Jij hebt het ontwerp gemaakt, in opdracht van het Kerkbestuur van de Don Boscoparochie, voor een nieuwe invulling van de trappenruimte vooraan in de kerk. Wat vind je het meest boeiend aan het ontwerpen van binnenhuis architectuur?

 

Ik was zeer tevreden toen ze mij voor deze opdracht vroegen. Ik kreeg van de parochie een duidelijk visie en wens om de ruimte aan te pakken voor de toekomst, maar zonder dat deze letterlijk vertaald was in een architecturale wens. Er was bijvoorbeeld niet direct sprake om een trapruimte te maken. Het was dus een zeer open en conceptuele opdracht voor een publieke ruimte, allemaal aspecten die mij aanzetten tot het creëren van ideeën. Zo’n type opdrachten maken het voor mij ideaal en aangenaam om te ontwerpen.

Met het ontwerp is er meer openheid, toegankelijkheid en multifunctionaliteit in de kerk gebracht. Drie thema’s die ik meekreeg van de bouwheren en ook steeds mijn uitgangspunten zijn bij het maken van een ontwerp.

 

Zo'n opdracht uitvoeren in een kerkgebouw, bracht dat nieuwe uitdagingen voor jou mee?

 

Ideeën hebben is één ding, ze uitvoerbaar maken is wat anders. Daarom heb ik voor deze opdracht samen gewerkt met Zara Schulpé, een medestudent aan Sint-Lucas Brussel. Samen hebben we de plannen en 3D-beelden van de trap gemaakt.

Vele mensen waren nieuwsgierig en geïnteresseerd welke veranderingen er zouden gebeuren. Het kerkbestuur informeerde het grote publiek over de werken aan de hand van de 3D-beelden en op deze manier werd iedereen meegenomen in het project.

 

Wat wil je uitdrukken met deze constructie? Wat was een meerwaarde om beide gebogen constructies - de zgn. preekstoelen - te verwijderen?

 

Openheid, en daarnaast multifunctionaliteit creëren. Enerzijds is het een trap met gewone treden gecombineerd met een hellend vlak voor mindervaliden. Maar daarnaast kan het ook gebruikt worden als zitplek, een soort tribune, of als kleine podia op verschillende hoogtes.

Openheid kan gecreëerd worden door de ruimtes geleidelijk in elkaar te laten vloeien. De gebogen constructies werden vroeger gebruikt als preekruimtes. Het was een constructie die een duidelijk onderscheid maakt tussen het hoge koor en het lager gelegen zitgedeelte. De afbraak van de gebogen constructies zorgde er op die manier voor dat er meer openheid kon gecreëerd worden en de trapruimte meer tot zijn recht komt.

Nu het werk af is, - uitgevoerd door Arne Boom - wat vind je van het resultaat?

 

Super mooi, knap werk! Ik ben heel blij met het werk dat hij geleverd heeft. Het is absoluut geen klassieke opdracht. Er is veel maatwerk en rekenwerk aan te pas gekomen, wat het een hele uitdaging maakt en ik ben heel blij dat hij die is aangegaan. Want een uitvoerder vinden, was geen evidentie.

We hadden vooraf enkele 3D-beelden gemaakt, voor onszelf alsook voor de parochie om een idee te geven hoe het resultaat er zou uitzien. Maar het gerealiseerd zien, is toch nog altijd spannend. Dat maakt bouwprojecten ook zo boeiend, ondanks alle beelden en tekeningen, kan je het maar echt beleven als het is gebouwd.

 

Hoe zijn jullie er toe gekomen dit werk uit te voeren in bamboe? Wat zijn de voor- en nadelen?

 

Bamboe was een voorstel van Arne. Hij kiest ervoor om met duurzame materialen te werken, waar bamboe één van is. Door zijn duurzame eigenschap wordt bamboe ook meer en meer gebruikt in de hedendaagse architectuur.

 

Heb je nog dergelijke plannen op stapel of was het werk in de Don Boscokerk eerder een uitzonderlijke opdracht?

 

Het is eerder uitzonderlijk. De goesting om te ontwerpen is altijd zeer groot. Maar bouwprojecten in uitvoering opvolgen, is moeilijk te combineren met een fulltime job en twee kindjes in huis. Momenteel liggen er geen projecten op de stapel, ik ga er ook niet actief naar op zoek, ik bekijk wat er op mijn pad komt.

 

Nu we toch aan de babbel zijn, welke zijn voor jou de belangrijkste motieven om een huiselijk interieur eens grondig door te lichten. M.a.w. wanneer moet ik dringend eens gaan nadenken over het herinrichten van mijn huis?

 

Ik zou zeggen verandering. Doorheen de jaren veranderen je gewoontes, gebruiken of hobby’s. Soms zorgt dat ervoor dat de inrichting van een huis niet meer helemaal past bij zijn bewoners. Ik vind het belangrijk dat de ruimte is afgestemd op diegene die ze gebruikt. Dus als er ergens verandering optreedt, is het goed de ruimte hieraan aan te passen.

 

 

KERSTCONCERT SUMA KHANTATY 17 DECEMBER OM 16 UUR

 

Nu Allerheiligen en Allerzielen achter de rug zijn , komt stilaan Kerstmis in het verschiet. Wij brengen jullie volop in de kerstsfeer op zondag 17 december om 16 uur met een spetterend kerstconcert en een gastoptreden van Trees Beckwé. Er zijn kaarten te koop : in vvk 8 € en aan de kassa 10 €. Deze kaarten zijn te verkrijgen bij alle koorleden. Na het concert zijn jullie allen welkom aan de bar voor een drankje aan een democratische prijs. Iedereen van harte welkom !

 

Victoria

 

 

 

 

VACATURE SIMMEBRUG

 

Voor de parochiezaal " De Simmebrug" is de betrekking van zaalverantwoordelijke open gesteld voor een gemotiveerde vrijwilliger.

 

Misschien iets voor u?

 

Zijn/haar taak omvat o.a. het aannemen en zorg dragen voor de reservaties van de klanten, alsook de bevoorrading van drank en het nakijken op de netheid van de zaal..

 

Voor verdere inlichtingen kan men zich wenden tot

 

Frans BROOS, L. Godeaustraat 16, 1501 Buizingen.

Tel. 02/ 305 34 21.

 

 

KERKKUIS

 

In poetsen ben ik niet zo goed,

huis noch ziel.

Ik vergaar stof

en koester vlekken.

De grote schoonmaak...

is mij vreemd.

En soms blijf ik hangen in mysterieuze webben.

 

Geert De Kockere

 

Kerst, tijd om schoon te maken in je ziel en in je huis.

 

Je bent welkom om mee te komen schrobben en boenen op maandag 18 december om 9.00 uur in de Don Bosco kerk.

 

 

IETS TE VIEREN?

KIES BEWUST – KIES FAIRTRADE

 

Een receptie, zomerfeest, wijk- of straatfeest, een pensenkermis, een geschenk.

Ontdek ons ruim aanbod: van apero tot after dinner, 6 soorten fruitsappen, een uitgebreid assortiment aan wijnen en eerlijke rum als basis voor een lekkere coctail. Een waaier van koffiegeuren en thee, en suiker en chocolade...

Voordeel: ongeopende flessen nemen we terug en je betaalt enkel wat je hebt verbruikt.

Grote bestellingen: liefst 2 weken vooraf doorgeven.

 

Spring gerust even binnen in een van onze Wereldwinkels in de streek: Alsemberg, Buizingen, Halle, Lot, Sint-Kwintens-Lennik

 

 

 

 

BIJBELGROEP DON BOSCO BUIZINGEN

 

De Bijbel, het meest gelezen boek ter wereld en allicht ook het meest besproken boek, blijft een unieke bron van inspiratie. Het boek is tijdloos: geschreven uit een andere tijd en een andere cultuur en toch zo actueel en toe te passen op vandaag. Het heeft onze westerse cultuur intens beïnvloed, denk maar aan de muziek, de beeldende kunsten, de literatuur….

Niet verwonderlijk dat wij ook vandaag nog samenkomen omdat dit boek ons zo boeit.

Belangstelling, dat is de enige vereiste om mee te doen met onze bijbelgroep. Tijdens zo’n bijeenkomst is ieder vrij om iets te zeggen over de vooraf overeengekomen tekst. Ieder respecteert de uitleg/visie van de andere. Eventuele vragen of opmerkingen komen achteraf aan bod. Ieder om beurt zorgt voor een bezinning vooraf.

Eenmaal per jaar nodigen wij een spreker/spreekster uit om een stukje bijbel toe te lichten. Warm aanbevolen ook aan wie geen ‘vaste’ deelnemer is.

In oktober verzorgt de bijbelgroep een zondagsviering met een ‘speciale gast’.

Zo hadden wij al Zuster Maria Van Doren te gast, theologe en ex-missionaris in Mexico, Piet Stienaers, Salesiaan van Don Bosco, Herman Van Rompuy en Meyrem Almaci, politici die ons lieten delen in hun geloofsbeleving.

Zin om mee te doen? Welkom elke eerste maandag van de maand, behalve in juli en augustus, telkens om 20u in één van de bovenlokalen achter de Don Boscokerk, Alsembergsesteenweg 130 te Buizingen.

Ter info nog het programma:

4 december: Mt.27, 3-10 (zelfmoord van Judas)

Bijbelgroep Don Bosco Buizingen

 

 

 

 

 

PAROCHIERAAD 2017-2020

 

Mensen die jou en jou van onze Don Boscoparochie vertegenwoordigen in de parochieraad.

Spreek hen gerust aan met een vraag, een suggestie, een opmerking...

De parochieraad wil er zijn voor jou.

Agna Vandenberghe, Ilse Bruyndonckx, Rudy Kips, Jonas Deleener en Steven Decrock ontbreken op de foto.

 

Van André Brems hebben we in maart afscheid moeten nemen.

We blijven met hem en hij met ons verbonden over de dood heen.

 

 

 

 

 

 

Niemand hoeft zich alleen te voelen

 

Bedenk jij heel veel ‘zomaartjes’ ????

 

Een zomaartje : iets wat je zomaar voor iemand doet…

Een kus, een klus, een groet, iets dat niet moet, een wens, een verrassing, een hapje of drankje aanbieden….

 

Je bedenkt er waarschijnlijk nog veel meer.

 

Doe jij mee en schrijf je gegeven ‘zomaartjes’ onder de regenboog.

stuur je regenboog naar donboscobuizingen@gmail.com

 

 

 

NIEUW INTERNETADRES VOOR OMMEKAAR

 

Het initiatief dat werkt aan armoedebestrijding in Buizingen en omstreken namelijk Buurthuis Ommekaar bestaat nu reeds 27 jaar. Tot nog toe hadden ze geen eigen website, maar daar is recentelijk verandering in gekomen. Je kan vanaf nu alle informatie over buurthuis Ommekaar vinden via www.buurthuisommekaar.be. Je vindt er de openingsuren, sluitingsdagen, contactgegevens en andere algemene informatie. Er is ook een speciale pagina voorzien dat u vermoedelijk zal interesseren en deze heet de “nieuwtjes”-pagina. Hierop kan je wekelijks nieuwe promoties, acties en activiteiten vinden die er in het buurthuis plaatsvinden. Op die manier hoef je nooit meer iets te missen. Neem vandaag nog een kijkje op de nieuwe website en laat weten wat jij ervan vindt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

RELATIEPASTORAAL

 

Heb je trouwplannen en wil je kerkelijk huwen in één van onze parochies in Halle?

 

Wil je graag hieromtrent informatie zoals

Welke stappen moet ik ondernemen?

Waar en wanneer kan ik een afspraak maken?

Welke documenten heb ik nodig?

Kan ik me inschrijven voor een relatiedag?

Kan ik een wijziging aanbrengen aan datum, uur, …

Hoe maak je een viering? Hebben jullie modellen?

 

Via: relatiepastoraalhalle@gmail.com helpen we je graag verder.

 

 

 

 

 

FACEBOOK DON BOSCO BUIZINGEN!

 

Werken voor en met jonge mensen … hen op weg zetten naar een verdere toekomst, dat was het levenswerk van Don Bosco.

Een open kijk op de wereld, hedendaagse vormen van communicatie…

Een lied zingt door je hoofd : Een zee van mensen, mensenzee, spring er maar in, ga met ons mee…

 

En zie de facebookpagina's werden een feit:

https://www.facebook.com/DonBoscoBuizingen/

https://www.facebook.com/feestzaalkamphuisZennedal/

 

 

Korte berichtjes, foto’s, filmpjes zijn welkom,… Vragen stellen, een discussie starten,…

 

Je kan ons dagelijks volgen en vele malen leuk vinden of een kritische noot neerpennen...

 

 

 

 

EEN ANDER GEZICHT VAN DE KERK (bezield verband) © Golfslag, 9e jrg. editie 2-2015

 

 

 

KOOR SUMA KHANTATY

Het leven is muziek,je bepaalt zelf welke tekst je er op zet.

Met deze titel zou je een roman kunnen schrijven, maar je zou er ook een

uitnodiging kunnen in zien om samen met anderen een beetje muziek te maken,

te zingen en te leven en vitamientjes op te doen.

En dan zou ik alle “jongeren” - wie wil daar niet bij zijn? - willen uitnodigen

om deze levende muziek mee te komen waar maken.

We komen samen elke dinsdag in de lokalen van de parochie vanaf 20 uur

en zingen liederen uit de hele wereld.

In groep gaat dat echt prima en het wordt een muzikaal feest voor de oren

en het hart. Hoge eisen worden niet gesteld, enkel graag zingen in groep,

mekaar ondersteunend en bemoedigend in een blije sfeer van vriendschap.

Dus welkom en geef een seintje aan iemand van het koor die je kent.

Vanwege het koor Suma Khantaty (betekent: Mooie dageraad).

 

ACTIVITEITEN VIA E-MAIL

 

Ben je graag met een klein berichtje op de hoogte van wat er reilt en zeilt in de Don Boscoparochie ?

Doorheen de tijd groeide het mailbestand van de jonggezinde vieringen, waarmee je maandelijks wordt uitgenodigd voor de jonggezinde viering, uit tot een klein mailbestandje waarmee je op de hoogte geraakt en uitgenodigd wordt voor zinvolle parochie-activiteiten.

Toegevoegd worden aan dit mailverkeer kan door een berichtje te sturen naar Nancy en Bart vanvolsem.bart@scarlet.be

We letten erop dat jouw mailadres voor anderen bij de mails niet zichtbaar is.

Het is een eenvoudige manier om leuke activiteiten zeker niet te vergeten !

Nancy en Bart

 

 

CONTACTEN:

www.parochiesinbeweging.be

www.facebook.com/DonBoscoBuizingen

 

SINT-VINCENTIUS

 

Parochie en kerkraad

Gemeenteplein 1, 1501 Buizingen

Contact: tel. 0479 87 32 30

 

DON BOSCO

 

Pastorie

Alsembergsesteenweg 130,

1501 Buizingen tel. 02 356 77 71

 

Permanentie:

di van 9 tot 16u, wo van 9 tot 12u

en vr van 9 tot 12u

 

Centrumverantwoordelijke: Els Paridaens

christiaensparidaens@telenet.be

tel. 02 356 77 71 (of 02 356 17 47)

donboscobuizingen@gmail.com

 

Parochieverantwoordelijke:

vanvolsem.bart@scarlet.be

tel. 02 361 05 10

 

CATECHESE VERANTWOORDELIJKEN

 

Doopsels:

Inge Mertens

peter.inge@telenet.be

tel. 02 377 64 95

 

Kinder-en jongerencatechese:

 

*8-jarigen:

achtjarigensv@gmail.com - Hilke Vanvolsem

achtjarigendb@gmail.com - Kristel Stoffels

 

*Groeizegen:

02 356 77 71

Els O - Anita Sermon en Els Paridaens

els.o@telenet.be

anita.sermon@telenet.be

christiaensparidaens@telenet.be

 

*Vormselcatechese:

donboscobuizingen@gmail.com

tel. 02 356 77 71

 

Verloofdenpastoraal:

Kristel Stoffels

tel. 02 356 77 71

relatiepastoraalhalle@gmail.com

 

Voor alle mededelingen in het parochieblad: buizingenlot@gmail.com

 

Webmeester:

jean-luc@debodt.be

 

NUTTIGE ADRESSEN:

 

LOKAALVERANTWOORDELIJKEN

 

Don Boscoparochie Buizingen

Zennedal

Alsembergestwg 130

1501 Buizingen

 

Reserveren

Activiteiten met overnachting:

www.zennedal.tk, cjt@cjt.be

freddy.steens@telenet.be

tel. 02 360 23 10

Activiteiten zonder overnachting:

Benedenzalen

 

Secretariaat vzw Zennedal-Ommekaar

Alsembergsesteenweg 130

1501 Buizingen

tel. 02 356 77 71

Bovenlokalen: Ark en Regenboog

tel. 02 360 20 49

marij.vanisterbecq@telenet.be

 

Sint-Jozefparochie Lot

Buurthuis Babbellot

(Onze Kring)

Dworpsestraat 90 1651 Lot

 

Reserveren

Activiteiten feestzaal

Henri Vaeye

Dworpsestraat 66 1651 Lot

tel. 02 377 29 03

Henri.vaeye@telenet.be

 

Vergaderingen Klaproos

Mieke Michiels

Beerselsstraat 55 1651 Lot

tel. 02 378 31 07

miemichiels@hotmail.com

Sint-Vincentiusparochie Buizingen

 

De Simmebrug

O. de Kerchove d' Exaerdestr. 48

1501 Buizingen

 

Reserveren:

Geert Guldentops

bij voorkeur via:

simmebrug_reservaties@

outlook.be

of 0496 81 14 44 (na 19u)

 

BUURTHUIZEN

 

Ommekaar

tel. 02 361 22 93

www.parochiesinbeweging.be/

buurthuis-ommekaar.htlm

ommekaar@scarlet.be

 

Babbellot & Wereldwinkel

Mieke Michiels

tel. 02 378 31 07

www.parochiesinbeweging.be/

buurthuis-babellot.html

 

 

 

 

 

NIEUWS UIT ONZE FEDERATIE :

 

 

Christus, een Koning van liefde voor de armen

 

Het liturgisch A-jaar loopt ten einde. Volgende zondag viert de Kerk het feest van Christus Koning, daarna begint de Advent. Even stilstaan bij het evangelie van volgend weekend, dat je ook steeds vindt op de laatste binnenbladzijde van het parochieblad.

 

Christus wordt als een Koning gevierd. Je kan nochtans van Jezus niet zeggen dat Hij uit was op macht of dat Hij mensen aan Zich onderwierp. Daarom mag het feest zondag voor de Chiro-jeugd wel een uitbundig feest zijn, maar voor ons is het geen uiting van machtshulde of van triomfalisme. Het evangelie zelf behoedt ons hiervoor door ons te spreken over Jezus als een Herder, over Gods herderlijke zorg voor de mens, en vooral voor hen die arm, ziek, naakt of hongerig zijn.

 

Oordeel

De zorg voor de medemens, en vooral voor de meest kwetsbaren, is een wezenlijk kenmerk

van het christelijk geloof. De parabel van ‘Het Laatste Oordeel’ herinnert ons hieraan op indringende wijze. Meestal voelen wij er ons een beetje onwennig bij of ervaren we in onszelf een onrust of een besef van schuld. Wij weten wel dat de naastenliefde deel uitmaakt van het christelijk engagement, maar wij vragen ons vaak af in welke mate en onder welke vorm wij haar het best gestalte geven. De gelijkenis geeft ons geen onmiddellijk antwoord. Wel worden ons een aantal waardevolle gedachten aangereikt die ons meer klaarheid brengen omtrent onze inzet. De koning spreekt een directe taal bij dat eindoordeel: “Ik had honger en jij hebt Mij (niet) te eten gegeven. Ik was ziek, en jij hebt Mij (niet) bezocht.”

Maar niemand herinnert zich Hem ooit ontmoet te hebben. Wel hebben ze de zorg opgenomen voor de arme, verstoten mens in hun midden, en anderen niet, maar niemand heeft gehandeld met het eindoordeel in zijn achterhoofd. Toch is hun manier van leven beslissend. Zij hebben al dan niet aandacht gehad voor de zieken, gevangenen bezocht, naakten gekleed, hongerigen gevoed.

 

Mensen helpen is God dienen

Als wij ons de vraag stellen: waar gaat het nu uiteindelijk om in het leven van een mens, dan

geeft het evangelie ons het antwoord van Godswege. Dan is het niet belangrijk of je veel of weinig talenten hebt gekregen, of je succes had in je leven of tegenslag, of je naam gemaakt hebt of naamloos geleefd hebt. De waardeschaal van het evangelie is immers zo gans anders dan de waardeschaal die onder mensen gewoonlijk gehanteerd wordt. Daarom zal de kernvraag zijn: Wat heb je voor elkaar betekend? Stond je klaar als iemand op jou rekende?

De beantwoording van die vraag met je manier van leven is beslissend voor Gods oordeel over jouw leven. Maar ook bemoedigend, want velen zullen tot hun verwondering ontdekken hoezeer ook de kleinste attenties gewaardeerd worden. Niets zal waardeloos blijken als de liefde er mee gemoeid is.

Bij het oordeel zullen velen de Koning horen zeggen: “Ik was diegene waarvoor jij altijd klaarstond, Ik was degene die nooit tevergeefs een beroep op jou deed. Ik had honger en dorst en jij was diegene die deed wat niemand weet, behalve Ik. Kom binnen in mijn vreugde.”

 

Wellicht is er geen ander evangeliefragment dat ons meer voor onze verantwoordelijkheid plaatst dan dit. Het neemt het gewone leven van elke dag, en de concrete omgeving waarin we leven, ten volle ernstig: dààr en nergens anders beleven wij ons christen-zijn, dààr en nergens anders krijgt Jezus’ voorbeeld van liefde gestalte. Jezus zelf heeft deze grenzeloze liefde tastbaar gemaakt. In Hem heeft God zich vereenzelvigd met de mens, en vooral met de meest armen en verdrukten. Jezus heeft Gods woord van trouw concreet beleefd in zoveel contacten met zoveel mensen. Wie God wil ontmoeten, kan Hem vinden bij de meest berooiden en marginalen. En zo is Christus geen koning met wereldse macht en aanzien, maar een Herder, een Koning van de vrede, Koning van de liefde voor de mens in nood, Koning van het heelal.

 

En daarom mijn eindvraag; Is Jezus ook echt mijn Koning? Doordesemt en bezielt Hij mijn leven? Mag Hij alleen maar de lintjes doorknippen bij belangrijke momenten in mijn leven (doop, Eerste Communie, Vormsel, huwelijk, uitvaart) of mag Hij echt iets te zeggen hebben?

Laat ik mij door Hem leiden op mijn levensweg? Want Hij wil Gids en Licht zijn in deze donkere dagen.

 

Raymond Decoster, deken

 

 

 

Kon Jezus lachen?

 

Wie mij wat beter kent, weet dat er mag gelachen worden. Wie met mij regelmatig vergadert, weet dat er steeds ruimte is voor een (k)luchtige uitspraak en een lachbui. Het zal wel in de genen zitten zeker, maar ik ben voorstander van een lachende Kerk, ik hou van een blije goedgezinde mens. Niet om de Kerk uit te lachen, maar om te kunnen relativeren en om het vol te houden. Zodanig dat ik mij af en toe wel eens afvraag: zou Jezus ook ooit gelachen hebben? Of kon Hij überhaupt niet lachen? Daarover dit werkstukje!

 

Godsdienst is ernstig

In onze Kerk zijn wij meer vertrouwd met het leed dan met de lach. Religie wordt meestal in verband gebracht met ernst, diepgang en eerbied. Helaas soms ook met geweld: denk maar aan de kruistochten, de inquisitie, heksenvervolging en godsdienstoorlogen. Maar zelden of niet gaat het in het christendom over lachen en humor, want met God ga je niet losjes of familiair om, maar eerbiedig en beleefd. Godsdienst is ernstig, niets om mee te lachen.

Kerkleraar Johannes Chrysostomus (+345), de patroon van de rederijkers, beweert dat Jezus nooit gelachen heeft, alleen maar geweend. Bovendien heeft Hij de treurenden zalig geprezen.

Als we onze zonden voor ogen houden en de slechtheid van de wereld, hebben we geen reden om te lachen, beweert hij.

Dat staat nochtans haaks op vele overleveringen. In het oude China bijvoorbeeld werd de donder geïnterpreteerd als de ‘lach van de hemel’.

 

Zalig die treuren

Als we de evangelies lezen of beluisteren, zien we inderdaad vooral de ernstige, strenge en lijdende Jezus, en er ontgaat ons veel van zijn humor en ironie. Nergens staat te lezen dat Jezus lachte, wel dat Hij weende bij het graf van zijn vriend Lazarus en over de stad Jeruzalem. Maar er staat ook nergens dat Jezus nooit zou gelachen hebben. Zou Hij als baby nooit naar zijn ouders gelachen hebben? Maar goed, het staat er niet. Er staat wel dat Hij treurenden zalig prees: “Zalig wie nu huilt, want je zult lachen!”. Bedoelde Jezus dan dat hier op aarde niet gelachen mag worden of dat christenen die reeds in dit leven lachen, te vroeg lachen?

Jezus hield van het leven en van de mensen. Hij was geen asceet, ging graag tafelen en werd zelfs een dronkaard genoemd. Hij genoot dus ook van het goede der aarde, maar deelde ervan ook mee aan de armen, want hun geluk was Zijn vreugde. Zou Hij trouwens op de bruiloft van Kana niet duchtig mee gefeest hebben? Jammer dat de evangelisten niet wat meer verteld hebben over de vrolijke vrijheid waarmee Jezus zijn weg is gegaan. Enkel Johannes laat Jezus zeggen: “Als je in mijn liefde blijft, zal je vreugde volkomen zijn.”

 

Komische details

De evangelisten vermelden soms wel een komisch detail, zoals bijvoorbeeld de kleine rijke Zacheüs die in een vijgenboom klimt om Jezus te zien, of de lamme die door vier dragers door een gat in het dak wordt neergelaten vóór de voeten van Jezus. En Jezus is vrij ironisch als Hij in het verhaal van de overspelige vrouw zegt dat hij die zonder zonden is de eerste steen mag werpen. En zij druipen af…de oudsten eerst! Maar in een ernstige liturgie merkt de doorsnee gelovige deze fijnzinnige humor en ironie niet op.

Humoristisch is ook dat veel dingen op hun kop worden gezet: wie zich verheft, zal vernederd worden; de laatsten zullen de eersten zijn, en de almachtige grote God komt onder ons in dat kleine kind Jezus, geboren in een arme stal.

 

En het besluit?

In het evangelie en in het leven van Jezus ontbreekt de lach niet. Men kan moeilijk de Blijde Boodschap preken zonder blijdschap. En het mooie boekje van paus Franciscus is getiteld: ‘De vreugde van het evangelie’.

Verrijzenis verkondigen zonder vreugde is een tegenspraak. En gelukkig treft men ook vandaag toch nog vele lachende en blije christenen aan, ook al worden ze met lijden geconfronteerd. In vele tijdschriften (ook in ons parochieblad) vinden we regelmatig grapjes en moppen. Humor laat toe te relativeren, en geeft de kans om even wat stoom af te blazen.

Lachen is gezond. Het leven is aan de durvers en aan…de lachers. Volgens een Noorse studie leven zij gemiddeld 7 jaar langer. De ziekenfondsen zouden de lach moeten sponsoren. De goedkoopste face-lift is de lach.

“Lachen mag van God”, zo schrijft Annie M.G. Schmidt, en Thomas van Aquino zei ooit: “Té ernstig zijn, is fout”. Voor vele kwalen is humor de beste medicijn. Denk aan het succes van de kliniek-clowns. Zonder humor wordt het leven saai. Waar gelachen wordt, breekt de wereld van God door, de nieuwe hemel en de nieuwe aarde waar geen tranen en geen rouw meer zijn.

Besluit: in de Bijbel vinden we eerder ironie dan echte humor, maar het moet altijd een BLIJDE Boodschap blijven.

 

Raymond Decoster, deken

 

 

CURSIEFJE

Het blad en de zee

 

Een boom stond aan de rand van een groot bos, en overschaduwde de stroom die aan zijn voet voorbij gleed. Aan de boom ritselde een blad in de herfstwind. Het was zijn manier om zijn Schepper lof toe te zwaaien. De vogels op de takken van de boom zongen een kei-mooi lied.

Hun gefluit klonk als een steeds wederkerende melodie van geluk. De najaarszon streelde de pluimen van al het gevogelte en de nerven van het blad. Als het regende werd het blad gewassen en ontdaan van alle smet. Maar het trilde, nu het herfst geworden was en de lucht heel fris begon te worden. Toch was het blad heel fier nu het zo een prachtige kleur had gekregen. Blinkend donkerrood was het, en het danste van plezier aan de uiterste boomtak. Het spiegelde zich soms in het water van de stroom, en kon zo zijn schoonheid bewonderen.

Maar…op een morgen toen het licht gevroren had, voelde het blad zich heel ziek. Misschien had het wel griep gekregen? Het had alle kracht verloren en kwam los van de boom die het gedragen en gevoed had. Het viel in het water van de stroom en dreef met de stroom mee naar de zee. En de zee nam het blad op en wiegde het op de deining van haar golven. Zo had het blad zijn eeuwige bestemming bereikt.

 

En zo gaat het ook met de mens van vlees en bloed. We groeien en bloeien en stoeien, en als we ziek en moe zijn geworden, soms jong maar meestal oud, verlaten we de boom van het leven, en brengt de stroom van de genade ons bij de oneindige God, waar we voor altijd gelukkig mogen zijn. In de oceaan van Gods Liefde vindt de mens het eeuwig Leven.

 

Raymond Decoster, deken

 

 

Neem daar eens een voorbeeld aan

 

Vermoedelijk is volgend verhaaltje je bekend: een catechist vroeg aan een vormeling “Wat zijn heiligen?”. Spontaan en zonder veel nadenken antwoordde het kind: “Heiligen zijn mensen waar je door kan kijken”. Toen de vormeling zag dat de catechist en zijn vriendjes hun wenkbrauwen fronsten, wees hij naar de ramen in de kerk. ”Dat zijn toch heiligen, en die laten licht door, daar kan je doorkijken”. Toen begreep de catechist zijn antwoord.

 

Ieder jaar op 1 november vieren we alle heiligen: mannen en vrouwen die door hun voorbeeldige levenswandel door de paus werden heilig verklaard. Daar zijn bekende heiligen bij zoals pater Damiaan, Franciscus van Assisi en Clara, Sint Martinus, Theresia van Lisieux,

Don Bosco en ga zo maar door. Maar heiligen zijn in de eerste plaats buitengewone mensen van vroeger en nu. Ze waren bijzonder om wie ze waren en wat ze betekenden, mensen van wie men vaak zegt: “Neem daar eens een voorbeeld aan”. Ook al staan ze niet allemaal op de kalender, toch hebben ze ons iets te zeggen.

Het zijn mensen die door hun manier van leven een steen hebben verlegd in de rivier van het leven, mensen die ons aanspreken en inspireren. En je hoeft ze niet eens zo ver gaan te gaan zoeken. Veelal zijn het vooreerst die mensen die ons nauw aan het hart liggen: vader of moeder, je kind, man of vrouw, vriend of vriendin. Ze deden op een buitengewone manier de gewone dagelijkse dingen die nu eenmaal gedaan moeten worden;

Ook wij kunnen helende mensen zijn voor diegenen met wie we samen wonen, leven en werken. Door eenvoudig eens te vragen: “Gaat het een beetje?” of “Kan ik iets voor je doen?” of “Kom binnen en vertel eens”. Ook al was het helemaal niet voorzien in de planning, je hebt tijd gemaakt om te luisteren, om een eindje mee op weg te gaan met iemand die je nodig had.

Het zijn die duizend-en-één kleine dingen van elke dag die het verschil maken.

 

De heiligen zijn die bijzondere mensen die elke dag een voorbeeld willen zijn voor een ander.

Mensen die eerst aan een ander denken en pas dan aan zichzelf. Mensen zonder een dubbele agenda zodat je niet telkens moet de vraag stellen of het gemeend is wat ze doen. Neen, de heiligen van vandaag zijn zo doorzichtig dat hun doen en laten aanstekelijk werkt voor anderen.

Wij kunnen alleen maar hopen dat wij door onze oprechte aandacht voor medemensen en door ons gelovig vertrouwen op God, een beetje liefde en warmte kunnen brengen in de wereld om hier en nu al het verschil te maken. We moeten het daarom allemaal niet zo ver brengen dat onze naam wordt bijgeschreven op de lijst, als we maar ons best doen om de wereld een stukje beter te maken.

 

Paus Franciscus zei eens: “ De Kerk heeft als enige opdracht de liefde van Jezus hier en nu handen en voeten te geven door de inzet van ons allemaal”. Het zijn wijze woorden!

Ik ben er zeker van dat, als we om ons heen kijken, wij zulke mensen kunnen vinden of gekend hebben. Om dan op 2 november allen te gedenken van wie we afscheid hebben moeten nemen. Mensen die ons dierbaar waren, van wie we gehouden hebben en wiens gedachtenis ons nog altijd stil en dankbaar maakt. We zien ze voor ons in onze gedachten; bij hun foto voelen we misschien nog de pijn van het verlies, maar we voelen hen nog altijd om ons heen. Allerheiligen en Allerzielen is een feest van verbondenheid. Ze hebben ons geleerd dat het niet kan zijn dat het leven eindigt met de dood. Ze laten ons verder kijken dan onze neus, en geven ons een doorkijk naar wat ons beloofd is. Zij staan wellicht nog niet op de glasramen van de kerk, maar doordat we met hen hebben geleefd, gewerkt, gevierd, wel en wee gedeeld, zien we door hen onze wereld met andere ogen.

 

Raymond Decoster, deken